Woda do klimatyzacji i wież chłodniczych

Obiegi zamknięte: (np. obiegi zimnej wody w układach klimatyzacyjnych)



W przypadku rurociągów z materiałów odpornych na korozję (np. tworzywo sztuczne) i jednorazowym napełnieniu jest zwykle wystarczające dozowanie inhibitorów. Zależnie jednak od jakości wody wypełniającej i warunków eksploatacyjnych może być wymagana rozszerzona obróbka i kondycjonowanie wody.




Otwarte obiegi chłodzenia powrotnego: (wszystkie systemy z wieżami chłodniczymi)


Ponieważ w wieżach chłodniczych odparowywana jest tylko woda czysta prowadzi to do stałego wzrostu zasolenia wody obiegowej. Nadmierne zasolenie może doprowadzić do zwapnień i korozji w wieży chłodniczej i w całej instalacji wody obiegowej. W dalszej kolejności mogą wystąpić zakłócenia powodowane tworzeniem się wodorostów i wymytymi z powietrza cząstkami kurzu. Prawie we wszystkich przypadkach - dla zapewnienia bezpiecznej i ekonomicznej eksploatacji - konieczne jest zastosowanie uzdatniania wody.
Przepisy VDI 3803 formułują pod punktem „3.4 Obiegi powrotne instalacji parowych“, że własności wody w obiegu mają być przystosowane do surowców układu chłodzenia. Wartości graniczne znajdują się w poniższej tabeli.




Zalecane wartości graniczne dla wody obiegowej w układach chłodniczych:

Woda obiegowa powinna była być możliwie bezbarwna, klarowna i bez osadów.
Twardość węglanowa powinna wynosić < 4°d, a przy chemicznej stabilizacji twardości < 20°d.
Przy liczbie zarodkowej > 100.000/ml powinien być dozowany czasowo biocyd.

Jeśli nie zostaną zachowane zalecane wartości graniczne może dojść do wystąpienia następujących dysfunkcji:

• Pogorszenie przenikania cieplnego lub chłodzącego.
• Podwyższone straty ciśnienia przez ograniczenie przekrojów.
• Zatkanie dysz, zaworów i kanałów chłodzących.

Wynikają z tego kolejne następstwa:

• Wyższe zużycie energii i wody.
• Zakłócenia funkcjonowania i zatrzymanie produkcji – wzmożone czynności konserwacyjne.
• Zniszczenie ważnych elementów instalacji.